ชาวเมืองปอมเปอีส่วนใหญ่มักมีฐานะที่ร่ำรวยจากการขนส่งเนื้อปลาและไวน์องุ่น อันเนื่องมาจากประชากรของชาวปอมเปอีที่เพิ่มมากขึ้นบ้านเรือนหลายแห่งมีการขยายเขตบ้านออกไปหรือต่อเติมเพิ่มชั้นในภายหลัง ซึ่งมีแต่ครอบครัวที่มั่งคั่งร่ำรวยเท่านั้นที่จะทำได้และพวกเขาได้แบ่งห้องออกเป็นหลายห้องเพื่อที่จะให้ผู้คนในหลายอาชีพเข้ามาเช่าอยู่ได้ บางครั้งทั้งครอบครัวจะอาศัยอยู่ด้วยกันในห้องเดียว ส่วนห้องอื่นๆที่เปิดออกไปสู่ถนนจะให้เช่าเป็นร้านค้าต่างๆ และบางครั้งอาจเปลี่ยนบ้านทั้งหลังมาเป็นร้านซักรีด ร้านอบขนมหรือโรงงานทำน้ำหอม ในเมืองปอมเปอีทั้งผู้มั่งคั่งและผู้ยากจน มีชีวิตครอบครัวและการทำธุรกิจดำเนินร่วมกันไปอย่างใกล้ชิด

ในครอบครัวของชาวปอมเปอีผู้เป็นพ่อจะเป็นคนที่ควบคุมทุกอย่างภายในบ้านภายใต้กฎหมายของโรมัน ผู้หญิงไม่มีอิสระและเสรีมากนัก บรรดาครอบครัวที่ร่ำรวยจะมีข้าทาสบริวารคอยดูแลรับผิดชอบการงานภายในครัวเรือน บุตรชายของครอบครัวนั้นจึงมีโอกาสได้รับการศึกษาบ้าง แต่บุตรหญิงจะได้รับการอบรมเฉพาะสิ่งที่จำเป็นต้องเรียนรู้ในการดูแลบ้านเท่านั้น ส่วนครอบครัวที่ยากจนนั้นจะไม่มีข้าทาสบริวารคอยรับใช้บรรดาลูกหลานจะต้องทำงานหาเลี้ยงชีพตั้งแต่อายุยังน้อย ชีวิตโรมันจึงอำนวยความสะดวกสบายแก่ผู้ที่มั่งคั่งร่ำรวยเท่านั้น

อุตสหากรรมหลักของชาวเมืองปอมเปอีคือ การผลิตเหล้าองุ่นและผ้าขนสัตว์ การผลิตผ้าขนสัตว์นั้นชาวปอมเปอีจะทอผ้าโดยใช้วิธีเคลือบผ้าที่ทอเสร็จแล้วด้วยน้ำยาเคมี จากนั้นก็นำมาแปลงแล้วขึ้งให้ตึงผ้าขนสัตว์ผ่านกรรมวิธีนี้แล้วจะนำมาใช้ตัดเป็นเสื้อผ้าของใช้สอยในครัวเรือน ชาวปอมเปอีจำนวนมากดำรงชีพด้วยการผลิตสิ่งที่หรูหราฟุ่มเฟือย